نظر سنجی
 
سکه لاری
 
یكی از محصولات اقتصادی و تاریخی لارستان سكّه ای است معروف به لاری كه از قرن هشتم تا دهم قمری در لار ضرب می شده ( هند و شاه ، همان ، ص 359 ) و در نواحی جنوب ایران و بنادر مختلف خلیج فارس و اقیانوس هند رواج داشته است ( عقیلی ، 1377  ، ص319 ). عجیب بودن این سکه به سبب شکل آن است كه مفتولی از نقرهُ خالص به شكل قلاب از وسط تاشده است ، و در دو طرف آن مهر حكومت حك شده است.
هندوشاه نویسندهُ تاریخ فرشته ، ضمن شرح حال خواجه محمود گاوان ، از وزرای مشهور ملوك دكن در قرن نهم قمری و ماجرای كشته شدن او به دستور پادشاه محلّی ، از وجود سكّه های لاری در خزانهُ او یاد كرده است. سرتوماس هربرت كه در سال 1627 م / 1037 ق از لار دیدن كرده ، نوشته است :
«‌ در نزدیكی بازار محلّی است كه این سكّه ها در آن جا ضرب می شود ، لاری از مشهورترین سكّه های منطقه است كه از نقرهُ خالص ساخته شده و مفتولی قلابی شكل است. نام پادشاه یا بعضی از آیه های قرآنی بر آن حك می شود و ارزش آن ده پنی است ».‌  ( فاستر ، 1928 ، ص 30 )   
پدرو تیكشیرا سیاح پرتغالی كه اواخر قرن شانزدهم میلادی به نواحی جنوب ایران مسافرت كرده ، نوشته است :
«‌ سكّه ای كه در لار ضرب می شود لاری است كه از نقرهُ عالی ساخته شده و در تمام نواحی شرق به جنوبی شناخته می شود ». ( 1902  ، ص 241 )
عبدالله عقیلی سكّه شناس ایرانی‌دربارهُ سکه لاری آورده است :
«‌ عجیب این است كه این نوع وسیلهُ‌ مبادله كه پس از بیست قرن بعد از اختراع سكّه در قرن شانزدهم و هفدهم میلادی به عرصهُ تجارت بین المللی پاگذاشت ، از شمال آفریقا تا سواحل شرقی چین همه جا با حسن استقبال مواجه شد و به میزان بسیار گسترده ای در تجارت خارجی ایران پذیرفته شد. » ‌( 1371 ، ص 203 )
برت فاگنر دربارهُ ارزش سكّهُ لاری نوشته است :
«‌ در سال 1525 م دو نوع سكّهُ لاری موجود بود : یكی «‌ لاری قدیم » معادل با سه تنگه و نه دینار و دیگری « لاری جدید » كه معادل با سه تنگه و ده دینار بود » ( 1379 ، ص 277 )   
متأسفانه در بعضی از مقالات و نوشته ها این سكّه را لارین ( larin ) نامیده اند كه اولین بار الان به غلط در دائرةالمعارف اسلامی چاپ لیدن این واژه را به كار برد ( ص 683 ) و محققان بعدی نیز از او پیروی كردند. بر اساس شواهد قطعی تاریخی نام این سكّه لاری و جمع آن « ‌لاریات » ( هندوش اه ، همان ، ص 359 ) بوده است.