نظر سنجی
 
 
قنات مظفرآبادلار
در کتاب تاریخ لارستان راجع به قنات مظفرآبادآمده است که در قدیم 17رشته آب قنات در شهر لارجریان داشته که تمامی آنها از طرف غرب به شرق می رفته است وکلیه آنها در زلزله چهار قرن پیش خراب شده،ودیگر تعمیرنگردید،مگر یک رشته که موسوم به قنات مظفر آباد می باشد وهنوز درشهرلار جریان دارد ولی آب آن قابل استفاده نیست چون موادگوگردی دارد اما بطور مسلم برای اسبها وبه طور کلی چهارپایان بسیارمفیداست.
این آب قریب به 3فرسخ قنات دارد ودر قدیم توسط یکی از حکام لارکه از سلسله گرگین وموسوم به مظفرالدین شاه بوده،به شهر لار منتقل گردید وبدین جهت به قنات مظفرآباد معروف گردیده است.
در مجله آینده نیزراجع به قنات مظفرآبادآمده است که قنات مذکور تا15 سال پیش دائر ومعمور بود.قنات مظفرآباد به طور تقریبی 4کیلومتر بوده وبنیان آن منسوب به امیر مظفرالدین لاری،سی ونهمین امیر محلی معاصرعصر مغول است. هرچند این اسم در لیست پرفسور Aubin(2)نیامده است ولی مرحوم مورخ لاری بر اساس نسخه خطی مفقوذ شذه تاریخ لار از این امیر وبنیان گذاری قنات مذکور یلد کرده است .
معماری پل آبرسانی این کاریز موید قدمت وطول عمرآن می باشد.
قنات مظفرآباد در حال حاضربه حالت مخروبه درآمده ومورد استفاده نیست .در ساخت رشته قنات مظفرآباد از مصالح سنگ و ساروج استفاده شده است.در قسمتی ازطول رشته قنات مذکور که ارتفاع زمین کم می شود،به کمک نه طاق سنگی پلی زنده اند تا سطح ارتفاع معبر سنگی آب را در وضعیت یکسانی حفظ نمایند.هنوز 6 طاق از نه طاق سنگی این پل سالم می باشد ولی به 3طاق دیگر آسیب های قابل توجهی وارد آمده است .
پل قنات مظفر آباد در محلی معروف به (بیخ شلو) واقع گردیده است . بیخ در گویش لاری به معنای رودخانه و شلو به معنای کم قدرت و ضعیف می باشد و چون رودخانه ای که از محل فعلی پل قنات مظفر آباد می گذشته آب چندانی نداشته و در واقع رودخانه ضعیفی محصوب می شده به بیخ شلو (رودخانه ضعیف)معروف گردیده است .در کتاب تاریخ لارستان (صفحه 130)محل واقع شدن پل قنات  مظفرآباد به اشتباده پنج شلو ذکر شده است.
همچنین مرحوم مورخ لاری در کتاب تاریخ لارستان طول رشته قنات مظفرآباد را قریب به سه فرسخ آورده در حالیکه آقای وثوقی در مجله آینده طول تقریبی رشته قنات را4کیلومتر نوشته استکه چنانچه مشهود می باشد این ارقام باهم مغایرت کامل دارند.
به نظرمی رسدکه رقم داده شده از سوی مرحوم مورخ لاری به حقیقت نزدیکترمی باشد.
متاسفانه اطلاعات مختصری راجع به قنات مظفرآباد در کتب ومنابع موجود است اما آنچه مسلم است اینکه رشته قنات مظفرآباداز نقطه نظر معماری ارزشمندودر خور توجه می باشد واز طرفی نیاز اهالی لار به آشامیدنی که در نهایت به چنین ابتکاراتی می انجامیده را  به خوبی نشان می دهد.جای تعجب نیست که اگر 17رشته قنات آب آشامیدنی اهالی لار رادر گذشته تامین می نموده است.مردم منطقه به دلیل کم آبی وخشکی آب وهوا مجبور بودند تا از طریق حفر قنات،چاه ویا ساخت آب انبارها ، بخش قابل توجهی از آب مورد نیاز خود را برطرف نمایند. هنوز هم بیشتر آب مورد احتیاج اهالی منطقه لارستان ،به خصوص از طریق آب انبارها تامین می شود.
یادآوری این نکته ضروری است که پل قنات مظفرآباد از نظرطاق و قوس زنی با پل های متعلق به دوران ساسانی قابل مقایسه می باشد که این مسئله روند تداوم معماری عصرساسانی در ادوار بعدی رابخوبی نشان می دهد.